கரிநாக்கு. --- (30.04.2017, சூரியகாந்தி - உதயன் நாளிதழில் வெளியானது.)

ஒவ்வொரு வினாடியும் பல ஆச்சரியங்களைளயும் விசித்திரங்களையும் தன்னுள்ளே வைத்திருக்கும் இவ்வுலகு, எங்கோ ஒரு மூலையில் இருக்கும் தன்னையும் விட்டுவைக்காது என்பதை கேதீஸ் அறிந்திருக்க நியாயமில்லை. எம்மவரின் வாயில் ஏற்படும் சிறு அசைவு குடும்பத்தில், வாழ்க்கைளில் பாரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பது பலரின் பட்டறிவாக இருக்கும்.

இந்தப்பட்டறிவு கேதிஸின் வாழ்க்கையிலும் ஏற்பட்டது. ஆனால் அநியாயத்துக்கும் அற்ப விசயத்துக்காக ஏற்பட்டதுதான் கேதீஸின் பிரச்சினை. கேதீஸ் திருமணம் முடித்தநாளில் இருந்தே மனைவியின் பக்கத்தாரை சற்று இளக்கமாகவே நக்கலடித்து வந்தான். இதனால் அவனுக்கும் அவனது மனைவிக்கும் இடையில் பல சண்டைகள் வந்து போய்க்கொண்டிருந்தன.

விடுமுறைநாட்களில் காரைநகரில் உள்ள தனது தாய்மாமன் வீட்டுக்கு போய் நின்று வரவேண்டும் என்பது கேதீஸின் மனைவி நந்தினியின் விருப்பம். மாமனாரோ வயதான மாமியாருடன் தனியே இருக்கின்றவர். பிள்ளைகள் எல்லாம் வெளிநாட்டில். போனில் அடிக்கடி அம்மா அப்பாவை ஒருதரம் போய்ப்பார்க்க சொல்லிக்கொண்டிருப்பார்கள் நந்தினியிடம் மாமானாரின் பிள்ளைகள்.

கேதீஸிடம் கேட்கப்போனால் குண்டக்கமண்டக்கவாக பதில் சொல்லுவான். போய்வர பெற்றோலுக்கு காசு அனுப்பச் சொல் என்பான். எதுவானாலும் பரவாயில்லை என்று கேதீஸிடம் சொல்லி இந்த சனி ஞாயிறு காரைநகர் வந்து சேர்ந்தார்கள் இருவரும். தனியே இருந்த மாமன் மாமிக்கோ எல்லைமீறிய சந்தோசம். கேதீஸ் அவர்களது வீட்டையும் வளவின் பெருப்பத்தையும் பார்த்து வியந்து போனான்.

மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டு எஞ்சியதை நாய்க்கு வைக்கப்போன கேதீஸ் மிரண்டு போனான்; சுமாரான ஒருநாய்க்குட்டி தான்வைத்த உணவை ஒரே வாயில் சாப்பிட்டதைப்பார்த்து. நிச்சயமாக நாயின் வாயின் எந்தப்பகுதியிலும் தான்வைத்த சாப்பாடு பட்டிருக்காது என்பது விளங்கியது. எனேன்றால் அது சாப்பாட்டை விழுங்கிய விதம் அப்படி.

மனைவியடம் வந்த கேதீஸ், இதென்னப்பா நாயோ? பேயோ? இப்படிச்சாப்படுது. சாப்பாடு வைக்கிறதில்லையோ அதுக்கு.” என்றவனின் கதையைக் கேட்டுக்கொண்டு வந்த மாமனார், “அதுவோ தம்பி, எங்களிட்ட நின்ற நாய் வயதுவந்து செத்துப்போச்சு, நாங்க தனிய இருக்கிறனாங்கள், பெரிய வளவு எப்படியும் ஒருநாய் நிற்க வேணும் அதுதான் போனகிழமை மீன்சந்தையடியில் உதைப்படிச்சந்தனான். ஆள் சூரன். சின்னச்சத்தம் கேட்டாலும் விடாது குரைத்துக் கொண்டிருக்கும்” என்றார்

கேதீஸ் வாய்திறக்கும் போது தனது நாக்கசைவு ஏற்படுத்தப்போகும் விளைவுகளை தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆனால் போகப்போக தெரிந்து கொண்டான். எலும்பில்லாத அங்கங்களின் தன்னிச்சையான அசைவுகளின் தாக்கங்கள் மிகவும் மோசமானவை என்பதைப்புரிந்து கொண்டான்.

தன்னைப்பார்த்து குரைத்ததையும், சாப்பபாட்டை உண்டவிதத்தையும் கொண்டு, “உப்பிடிச் சாப்பிட்டால் நாய்பிரக்கடிச்சு செத்துப்போகும் கெதியாக” என்றான் கேதீஸ். தொடர்ந்து நாய்களைப்பற்றியும் அவற்றின் விசுவாசத்தைப்பற்றியும் கதைத்துக்கொண்டு நித்திரைக்குப்போனார்கள்.

காலைப்பொழுழுதில் வெளியில் கேட்ட சத்தத்தில் விழித்துக்கொண்ட கேதீஸ் சோம்பலை முறித்துக்கொண்டு வெளியில் வந்து பார்த்தவன் சிலையாய் நின்றான். “அவற்ற நாக்கு என்ன கரிநாக்கே பிள்ளை” என்று மாமியார் கேட்பது மட்டும் தெளிவாகக் கெட்டது. மனைவியின் பார்வைவீச்சு சுட்டெரிக்க நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை என்று கண்ணாலேயே பதில் சொன்னான்.

நாய்க்குட்டி இரவே செத்துவிட்டிருந்ததை அதன் மேல் ஊரும் எறும்புகள் உறுதிப்படுத்தின. மாமா, மாமியின் கண்ணீர்களுடன் நாய்குட்டியின் இறுதிக்கிரியைகள் நடந்துகொண்டிருந்தன. தொலைபேசி அடிக்க அதை எடுத்த மாமியார் “ஓம்! பிள்ளை, உனக்கார் சொன்னது? சிங்கத்தாற்ற மனிசியே? ஆ…. அருமந்த நாய்க்குட்டி. நந்தினியும் அவரும் வந்து நிற்கிறபடியால் உதவி……

கேதீசுக்கு பயமாக இருந்தது இரவு தான் சொன்னதை மாமியார்க்கிழவி லண்டனில இருக்கிற மகளுக்கு போட்டுக்குடுக்க போகுதோ? என்று. நல்லகாலத்துக்கு சொல்லவில்லை. நன்றியுடன் மாமியைப்பார்க்க, “தம்பியோட கதைக்கப்போறியே இஞ்சதான் நிற்கிறார் கதை ..” என்றவாறு தொலைபேசியை கேதீஸிடம் கொடுத்தார். கேதீஸ் எல்லாவற்றுக்கும் ஓம் போட்டுக்கொண்டவன். “எனக்கே இப்பதான் தெரியும். எனக்கு முதலே, லண்டனில இருக்கிற உங்களுக்கு தெரிஞ்சிடுத்து” என்றான் சும்மாயிரமல். “ஓ.. அம்மா இராத்திரியும் சொன்னவா நீங்கள் நாய் செத்துப்போயிடும் போல கிடக்கு என்று சொன்னீங்கள் என்று…. மகள் சொல்லச்சொல்ல கேதீஸ் வடிவேலுபாணியில் “அடி நாறல் கிழவி…..” என்று மனதில் திட்டிக்கொண்டான்.

“சரி, நாங்க பிறகு கதைக்கிறம், நல்லதொரு நாய்க்குட்டியை பார்த்துக் குடுங்கோ, நாய்க்குட்டி கிடைக்கும் வரை நீங்க வீட்டில நிண்டுட்டு போங்கோ” என்றவாறு வைத்தார் தொலைபேசியை. கேதீஸ் மனைவியடம் விசயத்தை சொன்னான். “அடி, நாய்க்குட்டி கிடைக்கும் வரை எங்கள நிக்கட்டாம், அப்ப நாங்க என்ன நாய்களே? இல்லாட்டி உன்ர மாமனார் செத்தே போனார்….. அவசரஅவசரமாக ஓடிவந்து வாயைப்பொத்தினாள் நந்தினி. “உங்க நாறல் வாயை மூடிக்கொண்டு இருங்கோ. எனக்கு இனி விடியும்வரை நிம்மதி இராது.” என்றாள்.

“அடிப்பாவி அப்ப என்ரவாயாலாதான் நாய் செத்தது என்று முடிவு பண்ணிட்டியோ?”

“முதல்ல போய் நல்ல நாய்க்குட்டியா பிடிச்சுக்கொண்டு வாங்கோ… இல்லாட்டி வீட்டுக்கு போக ஏலாது.” மிரட்டினாள் பின் விரட்டினாள் நந்தினி. தன்னை நொந்தவாறே மோட்டார் சைக்கிளை எடுத்தான் கேதீஸ் நாய்க்குட்டி பிடிக்க.

வலந்தலை மீன்சந்தையடி, பொன்னாலை மீன்சந்தையடி, காக்கை தீவு மீன் சந்தையடி..., இப்படி நீண்டுகொண்டுபோனது நாய்க்குட்டி தேடும் படலம். எல்லா இடமும் பெட்டை நாய்க்குட்டிகளே நின்றன. கடுவன் குட்டிகள் கடுகளவும் காணவில்லை.

பெரிய கடையையும் தாண்டி திருநெல்வேலிச்சந்தையடியில் நாய்க்குட்டிகளை பூந்துபூந்து பார்த்தவாறே மோட்டார் சைக்கிளை மெதுவாக செலுத்தி வந்தவனை பின்னால் வந்த மோட்டார் சைக்கிள்காரன்  மோதிவிட்டான். காலில் வலி ஏற்பட்டது.. அதை விட அவன்பேசியது இன்னும் வலித்தது “பெட்டை நாய்க்குட்டிகளையும் விடாதேயுங்கோ.” அவன் ஏன் அப்பிடிப் பேசிவிட்டுப்போறான்? தப்பா நினைச்சிருப்பானோ? அக்கம் பக்கம் பார்த்தான் எவருமில்லை. என்றவாறு நிமிர, “”என்ன தம்பி பார்க்கிறீங்க?” பிரதேச சபை சுத்திகரிப்பு தொழிலாளி ஒருவர் கேட்க, தன் நிலைமையைசச்சொன்னான் கேதீஸ்.

“கடுவன் குட்டிகளை யார் தம்பி இஞ்ச விடப்போகிறாங்கள்? நீங்கள் கோண்டாவில் தேத்ததண்ணிக்கடையடியில மணியம் என்று விசாரியுங்க, அவரிட்ட நாய்கள் இருக்கு நூறு இருநூறை கொடுத்தால் வேண்டலாம்” என்றார் அவர். தேநீர்க்கடை என்றதும் கேதீசுக்கு பசிக்கத்தொடங்கியது. தான் நீண்டதூரம் வந்திருப்பதும் தெரிந்தது.

மோட்டார் சைக்கிளை “ஸ்ரார்ட் பண்ண, வெளிக்கிட்டபோதுதான் பார்த்தான், கிக்கரைக்கானவில்லை. தேடியபோது உடைந்தபடி கிடைத்தது. ஒருவாறு சில ஆயிரங்களுடன் திருத்தி கொண்டான்.

பேசாமல் வாயை மூடிக்கொண்டிருக்கலாம். கடைசியாக ஏன்ர வாயாலதான் நாய்க்குட்டி செத்தது என்று பெருமூச்சு ஒன்றுடன். தேநீர்க்கடையில் தேநீரைக்குடித்தவாறே மெதுவாக “ அண்ணை மணியண்ணையை தெரியுமோ?” எனக் கேட்டான்.

“இஞ்ச கனக்க மணியம் இருக்கினம். நீங்க யாரைக் கேட்கிறீங்க?

“நாய்விக்கிற மணியம்”, பயந்து பயந்து மெதுவாகச் சொன்னான். கடையில் நின்ற மற்றவர்களுடன் ஆராய்ந்து ஒருமுடிவுக்கு வந்த கடைக்காரர். நாய்விக்கிற மணியத்தின்ர வீட்டு விலாசத்தைச் சொல்ல கேதீஸின் மோட்டார் சைக்கிள் மணியம் வீட்டை நோக்கிச் சென்றது. போகும்போது தான் நாய்க்குட்டியுடன் வீட்டுக்கு போவதுபோலவும் நந்தினி தன்னைப்பெருமையுடன் பார்ப்பது போலவும் கற்பனை பண்ணியவாறு சென்றான்.

மணியம் வீட்டுக் கேற்றடியல் நின்றுகொண்டு, ஏற்கனவே மணியத்தைத் தெரிந்தமாதிரி, மணியண்ணை மணியண்ணை என்று கூப்பிட்டான். வந்ததோ மணியண்ணையின் மனைவி. “என்ன தம்பி வேணும்?” கேற்றைத்திறக்காமலேயே கேள்வி வர.

“நாய்க்குட்டியொன்று வேணும் அதுதான், பார்க்கலாமோ?”

“வேண்டுகிறது என்று சொன்னால் பார்க்கலாம் தம்பி”

உசாரடைந்த கேதீஸ், “”எவ்வவளவு அக்கா ஒன்று?” என்றான்.

“எட்டாயிரம் தம்பி. ஒருமாதக் குட்டி, ஜேர்மன் சப்பேட்” என்று சொல்ல, திடுக்கிட்ட கேதீஸ், “நான் பிறகு மணியண்ணை நிற்கும்போது வருகிறேன்” என்றவாறு மோட்டார் சைக்ககிளை எடுத்தான்.

இனி ஒரு இடமும் போவதில்லை என்று நினைத்தவாறு யாழ்ப்பாணத்தில்  செல்லப்பிராணிகள் விற்கும் கடையொன்றுக்குள் நுழைந்தான். அங்கிருந்த பெண்ணிடம் “அக்கா நாய்க்குட்டி ஒன்று பார்க்கவேணும்” என்று சொல்ல, அந்தப்பெண் ஒரு வெள்ளைப் பேப்பர் எடுத்து “என்னமாதிரி அண்ணை? காவலுக்கோ? செல்லப்பிராணியாக வளர்க்கவோ” என்று கேட்க,

“காவலுக்குத்தான்” என்று சொல்ல, ஏத்தனை பரப்புக்காணி என்று கேட்டாள் அந்தப்பெண். கேதீசும் பெருமையாக இருபது பரப்பு என்று சொல்ல, “இருபது என்றால் ஒன்று பத்தாது அண்ணை” என்று சொல் உசாரடைந்த கேதீஸ் ஊர் நாய்தானே என்று கேட்க? கேதீஸ் ஏதோ கேட்க கூடாத கேள்வியை கேட்டமாதிரி அந்தப்பெண் பார்க்க கேதீஸ் தொங்கிய தலையுடன் கடைக்கு வெளியே வர, அவனது நண்பனொருவன் வர விடயத்தையும் தனது அலைச்சலையும் சலிப்புடன் சொல்ல.

பக்கத்துவீட்டில நாய் குட்டி போட்டிருக்கு, பொறு கேட்டுச் சொல்கின்றேன் என்று பக்ககத்துவீட்டுக்காரருடன் தொலைபேசியில் கதைத்துவிட்டு. “”உனக்கு அதிஸ்டம், இரண்டு கடுவன் நிற்குதாம் தருகினமாம். இரண்டுகிழமைதானாம். இன்னும் ஒரு கிழமை போக தருகினமாம். என்று சொல்ல, அலைச்சலையும் மீறி, தாங்கமுடியாத சந்தோசத்துடன் காரைநகருக்கு அடங்காப்பசியுடன் பறந்தான்.

வீட்டுக்குள் போனவுடன் நந்தினி பாய்ந்து விழுந்தாள் “எங்கேயப்பபா சுத்திப்போட்டு வாறியள், உங்களப்பார்த்துக்கொண்டு நாங்களும் சாப்பிடமால் இருக்கிறம்” என்றவளுக்கு பதில் சொல்ல வாயெடுத்தவன் புதிதாக ஒரு கடுவன் நாய்க்குட்டியை கட்டி வைத்திருப்பதைக் கண்டவுடன் வாயை மூடிக்கொண்டான்.

“நாய்க்குட்டி வந்திட்டுதுதானே, சாப்பிட்டுட்டுநாங்க வெளிக்கிடுவம்” என்றவனை “விடியப்போவம்” என்று மனைவி சொன்னதன் அர்த்தம் விளங்கியபோது தன் வாயால் காலையில் மாமானாரைப்பற்றி சொன்னதை நினைத்து நொந்து கொண்டானே அன்றி வாய் திறக்கவேயில்லை.